De kalender vertelde het me al: 'tijd om je zomerwijn in te kopen'. Dus nieuwe afspraken met mijn voormalig mede-cursisten waren snel gemaakt. Ik ga namelijk zeker 7 keer per jaar, met deze inmiddels trouwe wijnvrienden, op pad om serieus te proeven. Maar op miraculeuze wijze werd ook in mijn werk wijn een hot topic. Die klus om een buitenlands wijnlandgoed her in te richten kwam namelijk toch nog op mijn bord te liggen. Stiekem hoopte ik al dat deze spannende opdracht door zou gaan.... Veel van mijn liefdes komen er in samen.
Het wijn estate waar ik over praat heeft 50 jaar braak gelegen. Het was er zo verlaten dat de bomen in het kasteel groeiden en de vluchtelingen er hun toevlucht hebben gezocht. Maar dit gaat veranderen. Het 250 hectare tellende landgoed wordt teruggebracht in oude staat. Niet historiserend, maar met een knipoog naar het verleden. Oude grandeur slim verpakt in de luxe van vandaag. Dit betekent dat er in het park een fontein komt te staan die champagne spuit. Dit was in de 19de eeuw namelijk ook het geval. En met dit soort creatieve vrijheid weet ik - met 20 jaar wijnkennis - nog wel een paar leuke aanvullingen.
Ik wil de wijngaarden en proeftuinen een geheel laten vormen. Dat bezoekers bij het proeven van een shiraz kunnen uitkijken op precies die druivenstokken. En de oude nutstuin komt wat mij betreft terug. Op het landgoed worden straks feesten en proeverijen gehouden. Een slimme groente- en kruidentuin is in zo'n geval meer dan handig.
Mijn handen jeuken. Ik kan niet wachten om het biologische karakter helemaal terug te brengen, de nadruk op het Bourgondische ook in de tuinen tot uiting te laten komen en ultiem genieten centraal te stellen. En ik hoop dat ik volgend jaar op mijn eigengemaakte kalender kan lezen: 'tijd om je zomerwijn bij je eigen ontworpen landgoed in te kopen'.