Column: surprise!

Met de Kerst van 2010 nog vers in mijn geheugen, stapte ik in mijn auto op weg naar een herbeleving van de feestdagen. De volgende versie welteverstaan. Want dat was het thema in de Frankfurter Messe, Kerst 2011-2012.

Nu moet ik vooraf melden dat ik niet van Kerst houd. De trend om alles te overdrijven gaat tegen mijn gevoel van authenticiteit in. Ik zoek naar de kwaliteit van eenvoud. En helaas is dat tijdens de kerstdagen van tegenwoordig ver te zoeken.?Ook moet ik even uitleggen dat ik het bezoek aan de kerstbeurs aan mezelf te danken heb. Drie jaar geleden startte ons filiaal in Georgië met het verkopen van kerstartikelen. Iets totaal nieuws daar! En het sloeg in als een bom. Met als gevolg dat ik er niet meer onderuit kom: ik ervaar nu maar liefst twee keer kerst per jaar.?En natuurlijk zat het tegen. Mijn Georgische winkelmanager en ik kwamen door de vele files pas vlak voor sluitingstijd aan. En zelfs toen waren de grote, pluchen kerstfiguren in de beurshallen niet klaar met zwieren, zwaaien en herrie produceren. Het spijt me te moeten melden dat ook voor de komende Kerst het motto ‘hoe meer kitsch, hoe beter’ welig tiert.?Maar er is ook goed nieuws. We kochten exclusieve buiten-kerstballen in, van wel een meter doorsnee. Gevuld met honderden led-lampjes. Prachtig vind ik ze! Ik zie ze al op 15 meter hoogte hangen in een imposante eikenboom. Zo’n eeuwenoude reus, die Kerst in z’n meest pure vorm - sober en eenvoudig - misschien nog wel heeft meegemaakt. Ik geef het toe… Van die gedachte gaat zelfs mijn kersthart sneller kloppen!